rek sodaqoh.......

Hapunten ka sadayana,
sim kuring teu apal ieu dongeng karangan saha jeung timana mimitina,
tapi terus terang wae teuaya niat rek ngalanggar hak cipta,
da sim kuring mah asli urang sunda, lain urang malasia.......

kacaritaken dihji lembur aya hiji jelema anu hirupna ripuh, teu boga pagawean anu maneuh, keur barang dahar sapopoe ge ngan saukur koreh-koreh cok, komo keur kaperluan nu sejen mah, manehna timang kekerot ngalamot ciduh... urang sebut we eta jelema teh ngarana mang hadar (singkatan tina hayang dahar de ripuh)....

hiji waktu mang hadar dititah ngarit ku tatanggana, atuh panitah tatanggana ku mang hadar teu di engkekeun, tos beres ngarit, nya mang hadar diburuhan sapuluh rebu. anu tangtuna duit sapuluh rebu teh keur manng hadar mah kawilang gede.
beres narima duit kulian ngarit, mang hadar katingali sura seuri bungah tuluy we indit rek baik ka imahna.
palebah dijalan rek balik ka imahna, hawar2 di masigit kadenge sora ustadz keur ceramah dina pangajian rutin, tuluy we mang hadar ngadengekeun hela ceramah diluar masigit, anu kabeneran harita ustadz teh keur nerangkeun masalah sodaqoh, diantarana eta ustadz nyebutkeun kieu : "....Sing saha2 jalma nu daek sodaqoh, maka eta sodaqoh nu dikaluarkeun bakal digantian ku alloh swt berlipat ganda, saeutikna sapuluh tikeul mah kudu kagantian.... ".

beres ngadengekeun ceramah, mang hadar mikir : ".... lamun kitu mah kuring moal waka balik ka imah, ieu duit nu sapuluh rebu rek di sodaqohkeun heula, ngarah engke kuring balik teh jadi menang duit saratus rebu ladang sodaqoh....piraku pamajikan kuring teu bungaheun mun kuring balik mawa duit saratus rebu....".

geus kitu mah mang hadar teu loba pikir deui, nya duit nu sapuluh rebu teh buru2 we di sodaqohkeun ka batur, ari tos beres sodaqoh, mang hadar mikir deui : "..... ke ari duit nu saratus rebu ladang sodaqoh kudu dimana dicokotna..... " mang hadar jadi bingung, jaba ka imah jauh keneh, jaba poe geus reup2an magrib, jaba beuteung mimiti karasa lapar..... ah tungtungna mah mang hadar niat rek balik we ka imah, kadar pamajikan nanyakan duit kulian ngarit, rek disebutkeun leungit we dijalan, pikir mang hadar.

sabot mang hadar lempang, teu pupuguh beut karasa nyeuri beuteung, maklum beuteung kosong, bari angin mimiti karasa tiis, anu beuki lila eta beuteung beuki karasa nyeuri, tuluy we mang hadar cingogo handapan dapuran awi, bari nyeukeul tunggul awi nu kakara dituar, mang hadar ngaheujeun sakuat tanaga hayang ngaluarkeun eusi beuteung, maklum beuteung kosong, di heujeunkeun teh batan aya nu kaluar kalahka karasa beuteungna beuki nyeuri ....
bakat ku tarik ngaheujeun, tunggul awi nu sakitu pageuhna teh rungkad kabetot ku mang hadar..
bareng jeung rungkadna tunggul awi.... gorehel teh digigireun eta tunggul awi aya duit saratus rebu.....

ningali duit saratus rebu, dadak sakala beuteung mang hadar cageur..... tuluy eta duit dicokot ku mang hadar bari pikirana ngomong kieu ".... ieu meureun kulian sodaqoh teh....".
tos kitu mah mang hadar buru2 balik ka imah tuluh nyaritaken pangalaman nu bieu karandapan ka pamajikanna... beres nyarita ka pamajikananana, tuluy mang hadar indit ka masigit rek pupulih ka ustadz nu tadi ceramah..... barang panggih jeung ustad, tuluh mang hadar nyarita :

"... naon nu tadi ku ustadz di caritaken soal sodaqoh eta bener saratus persen, da kukuring kaalaman, kuring sodaqoh sapuluh rebu, kontan digantian jadi saratus rebu,... ngan terus terang sok sanajan eta bener, ti semet ieu kuring kapok moal sodakoh deui... "

kadenge kitu, ustad jadi bingung, tuluy nanya ka mang hadar :"... kumaha ari maneh ongkoh ngabenerken kana sodaqoh, tapi kunaon beut kapok...? "

ditanya kitu mang hadar ngajawab : ".... atuda teu kuat ku ngaheujeuna.... "

Pa Ustadz ngahuleng bari gagaro teu ateul :.......... ?????